22 Warszawskie Targi Sztuki

Ewa Zawadzka, Tomasz Struk oraz duet Zawa & Worpus reprezentują trzy odmienne, lecz komplementarne sposoby myślenia o obrazie, znaku i pamięci.

W malarstwie Ewy Zawadzkiej przestrzeń rodzi się z geometrycznej dyscypliny i precyzji form, tworząc pejzaże pozornie chłodne, a jednocześnie pełne dramatycznego napięcia. To kompozycje zbudowane z ciszy i światła — autoteliczne, niezależne od przedstawienia, wyrastające z delikatnej relacji między materią obrazu a niezamalowaną powierzchnią podobrazia.

Tomasz Struk operuje gestem, śladem i pamięcią. Jego obrazy stają się rytualnymi odciskami nieobecności — archeologią doświadczenia, która rekonstruuje przeszłość poprzez działanie. Gest nie jest tu ruchem przypadkowym, lecz tropem, który nadaje nowy sens temu, co zachowane i temu, co utracone. W jego działaniach pobrzmiewa zarówno czar śladu, jak i symbol ludzkiego przemijania.

Duet Zawa & Worpus, inspirowany alfabetem Strzemińskiego, tworzy system znaków — skrypt form otwarty na interpretacje odbiorcy. Litera staje się tu narzędziem, strukturą i maszyną generującą nowe znaczenia, a zarazem punktem wyjścia do refleksji nad współczesnym językiem i jego skrótowymi kodami. Ich prace badają relacje między formą, komunikacją i doświadczeniem, ukazując jak zmienia się wrażliwość w erze cyfrowych skrótów. Razem tworzą opowieść o obrazie jako przestrzeni pamięci, znaku i materialności — o współczesności widzianej poprzez gest, strukturę i abstrakcyjny język form.